Czym jest cyberbezpieczeństwo i dlaczego jest priorytetem dla firm?

Published by on

Cyberbezpieczeństwo to praktyka wdrażania ludzi, regulacji wewnętrznych, procesów i technologii w celu ochrony organizacji, jej kluczowych systemów oraz wrażliwych informacji przed atakami cyfrowymi (Gartner, 2024).

Cyberbezpieczeństwo: Misja w cyberprzestrzeni

Wrogimi działaniami, z którymi należy walczyć w zakresie cyberbezpieczeństwa, są cyberataki: celowe i nieautoryzowane próby naruszenia systemu komputerowego, sieci lub urządzeń w celu kradzieży, uszkodzenia, zniszczenia lub modyfikacji informacji, spowodowania zakłóceń w świadczeniu usług lub uzyskania nieautoryzowanego dostępu.

Cyberataki są przeprowadzane przez różnorodne, dobrze zorganizowane grupy przestępcze (każda z nich ma inny cel):

  • Cyberprzestępczość
  • Haktywizm
  • Szpiegostwo / Sabotaż
  • Walka informacyjna

Dla grup cyberprzestępczych, które stanowią 88% atakujących we Włoszech (Clusit Report, 2024), głównym celem jest zarabianie pieniędzy. Ich celem jest naruszenie poufności, integralności, dostępności (triada CIA) korporacyjnych, publicznych danych i systemów informatycznych (Walkowski, 2019).

  • Poufność: ochrona informacji przed nieautoryzowanym dostępem.
  • Integralność: zapewnienie dokładności i kompletności danych, unikanie nieautoryzowanych modyfikacji.
  • Dostępność: zapewnienie dostępu do danych i usług informacyjnych w razie potrzeby.

 

Cyberbezpieczeństwo: Trzy elementy

Cyberbezpieczeństwo jest podstawowym filarem ochrony danych i reputacji firmy. Zobaczmy, jakie są jego trzy główne elementy:

  • Ludzie: Czynnik ludzki jest kluczowym elementem cyberbezpieczeństwa. Świadomość użytkowników, ciągłe szkolenia i zarządzanie tożsamością są kluczowymi filarami w ograniczaniu ryzyka niezamierzonych lub złośliwych działań.
  • Procesy: Zestaw działań organizacyjnych i procedur mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa IT. Ocena ryzyka, zarządzanie incydentami, zgodność z przepisami i ciągłość działania to kluczowe elementy solidnych ram bezpieczeństwa.
  • Technologia: Cyberbezpieczeństwo nie jest statycznym celem, ale ciągłym procesem w stale zmieniającym się krajobrazie technologicznym. Zagrożenia szybko ewoluują, wymagając wdrażania coraz bardziej zaawansowanych proaktywnych rozwiązań technologicznych.

 

Dlaczego cyberbezpieczeństwo jest priorytetem?

Aby wyjaśnić znaczenie cyberbezpieczeństwa, cofnijmy się o krok. Jesteśmy w społeczeństwie rzymskim, a obywatele uważali swoje domy za bezpieczne miejsce, chronione przed resztą świata. Jednak kradzieże, włamania były coraz częstsze. Początkowo były to rzadkie i sporadyczne wydarzenia, które nie stanowiły zagrożenia, później stały się codziennością. Problem stał się na tyle istotny, że został uregulowany w Prawach XII Tablic z 450 r. p.n.e., pierwszych spisanych przepisach prawa rzymskiego.

Spowodowało to radykalną zmianę społeczną. Ludzie zaczęli chronić swoje domy. Początkowo w sposób powierzchowny, później w sposób wyraźny, dostosowując swoją obronę do nowych narzędzi technologicznych, aż do powszechnych obecnie zaawansowanych systemów alarmowych, kamer monitorujących, drzwi pancernych i zamków bezpieczeństwa.

Mamy rok 2025, i jesteśmy świadkami tej samej, identycznej dynamiki - Tym razem w cyberprzestrzeni oraz w kontekście biznesowym i instytucjonalnym.

Jeszcze 20 lat temu cyberbezpieczeństwo nie było postrzegane jako poważne zagrożenie, nie wymagało dużych inwestycji i nie podlegało jurysdykcji. Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Przy ponad 273 znanych atakach miesięcznie występujących w samych Włoszech, ochrona infrastruktury korporacyjnej jest najwyższym priorytetem. Priorytetem, który nie może być już uważany za odpowiedzialność działu IT, ale za odpowiedzialność zarządu, która wymaga własnej alokacji w rocznym budżecie.

Stawką jest przyszłość firmy i możliwe szkody reputacyjne, produkcyjne i ekonomiczne, szacowane na ponad 4,70 miliona euro za każdy atak. W związku z tym nie mamy już do czynienia jedynie z koniecznością techniczną, ale także z obowiązkiem prawnym regulowanym przez określone dyrektywy europejskie. Właśnie dlatego, w kontekście, w którym cyfryzacja jest motorem innowacji, cyberbezpieczeństwo nie jest już opcjonalnym dodatkiem, ale podstawowym obowiązkiem zapewniającym ciągłość działania, ochronę danych oraz zaufanie klientów.

 

Cyberbezpieczeństwo we Włoszech: Ramy regulacyjne

Jako dynamicznie ewolujący obszar, który dotrzymuje kroku innowacjom technologicznym, krajowy krajobraz regulacyjny jest stale aktualizowany i integrowany z europejskim zbiorem przepisów. Silne przyspieszenie we włoskich przepisach dotyczących cyberbezpieczeństwa nastąpiło wraz z dyrektywąNIS2 (dyrektywa w sprawie sieci i systemów informatycznych), która weszła w życie 17 października 2024 r. Dyrektywa ta wprowadza rygorystyczne obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa dla szerokiego spektrum sektorów biznesowych (ACN, 2024). We Włoszech innymi kluczowymi regulacjami są:

  • RODO (ogólne rozporządzenie o ochronie danych): odgrywa kluczową rolę w ochronie danych osobowych, pośrednio nakładając na organizacje określone obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa i bezbeczeństwa informacji.
  • Ustawa o cyberbezpieczeństwie: krajowe prawodawstwo implementujące unijne regulacje, które wprowadza wspólne zasady ochrony infrastruktury krytycznej i informacji wrażliwych, wymagając od organizacji wdrożenia odpowiednich środków bezpieczeństwa i niezwłocznego zgłaszania incydentów cybernetycznych. Dyrektywa ta została transponowana przez państwa członkowskie do prawa krajowego, m.in. poprzez ustawę 138/2024 we Włoszech.
  • Ustawa o sztucznej inteligencji (AI Act ): choć koncentruje się na sztucznej inteligencji, zawiera również przepisy istotne z punktu widzenia cyberbezpieczeństwa, ponieważ wykorzystanie systemów sztucznej inteligencji może generować nowe zagrożenia i podatności. Jej pełne wdrożenie nastąpi 2 sierpnia 2026 r. (EU AI Act, 2024).

Ten złożony ekosystem przepisów krajowych i europejskich określa wymagające, lecz niezbędne ramy regulacyjne w celu ochrony infrastruktury krytycznej, danych osobowych oraz usług cyfrowych, które są niezbędne dla współczesnego społeczeństwa i gospodarki.

Cyberataki:Wyzwanie dla cyberbezpieczeństwa

Od generatywnej sztucznej inteligencji po obliczenia kwantowe, grupy cyberprzestępcze stale się rozwijają, wykorzystując innowacje technologiczne na swoją korzyść.

W rezultacie firmy stają w obliczu różnorodnych zagrożeń. Systemy ochrony, które były skuteczne kilka lat temu, dziś mogą już takie nie być. Zdolność do szybkiego dostosowania się do tych nowych zagrożeń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania bezpieczeństwa. Przyjrzyjmy się szczegółowo najbardziej powszechnym i istotnym rodzajom cyberataków:

 

Ransomware

Ten rodzaj złośliwego oprogramowania infekuje systemy organizacji, ograniczając dostęp do danych lub szyfrując systemy do czasu zapłacenia okupu atakującym. W niektórych przypadkach cyberprzestępcy grożą również ujawnieniem poufnych danych, jeśli okup nie zostanie zapłacony. Posiadając 24-godzinne systemy monitorowania i reagowania, rozwiązania antywirusowe i regularnie aktualizowane oprogramowanie, można znacząco ograniczyć ryzyko ataków tego typu.

 

Ataki phishingowe i socjotechniczne

Ataki te, obecnie również oparte na generatywnych narzędziach sztucznej inteligencji, wykorzystują techniki manipulacji psychologicznych w celu nakłonienia legalnych użytkowników z ważnymi danymi logowania do wykonania działań umożliwiających nieautoryzowany dostęp do systemów. Najczęściej obejmuje to klikanie zainfekowanych linków lub ujawnienie poufnych danych. Taktyka ta wykracza poza świat cyfrowy, wraz z niedawnym rozprzestrzenianiem się fałszywych papierowych kodów QR. Takie działania mogą prowadzić do eksfiltracji tych danych, tj. nielegalnego przekazywania poufnych informacji podmiotom zewnętrznym.

 

Zagrożenia związane z usługami udostępnianymi w Internecie

Zagrożenia te wynikają z niewystarczających zabezpieczeń firm, partnerów i dostawców do wdrożenia odpowiednich środków bezpieczeństwa w celu ochrony usług w chmurze lub innych usług eksponowanych w Internecie przed znanymi zagrożeniami. Jednym z przykładów są przeglądarki internetowe, które mogą być podatne na cyberataki, jeśli nie są odpowiednio chronione, dlatego ważne jest, aby nie zapisywać haseł w przeglądarce.

 

Naruszanie kont za pomocą haseł

Atakujący często wykorzystują specjalistyczne oprogramowanie lub innych techniki hakerskie do identyfikowania popularnych lub ponownie używanych haseł, które można wykorzystać do uzyskania nieautoryzowanego dostępu do poufnych systemów, danych lub zasobów. Z tego powodu należy stosować złożone hasła, składające się z conajmniej ośmiu znaków, zawierające kombinację znaków specjalnych, wielkich i małych liter oraz cyfr. Hasła powinny być unikalne dla każdego konta, zmieniaj je co trzy miesiące i używaj uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA) dla podwójnej kontroli bezpieczeństwa.

Niewłaściwe wykorzystanie informacji

Upoważnieni użytkownicy mogą celowo lub nieumyślnie ujawnić lub niewłaściwie wykorzystać informacje lub dane, do których mają legalny dostęp, narażając w ten sposób bezpieczeństwo informacji. Kluczowe znaczenie dla firm ma budowanie kultury bezpieczeństwa oraz wdrożenie rygorystycznych zasad dostępu i kontroli, które ograniczają ryzyko incydentów związanych  z nieautoryzowanym ujawnieniem wrażliwych danych.

Ataki sieciowe i ataki typu man-in-the-middle

W tych scenariuszach cyberprzestępcy mogą przechwytywać niezabezpieczony ruch sieciowy lub manipulować przepływem danych, wykorzystując brak szyfrowania wiadomości zarówno wewnątrz, jak i poza zaporą sieciową organizacji. Aby zapobiec tego typu atakom, ważne jest, aby korzystać z szyfrowanych połączeń, takich jak HTTPS, unikać niezabezpieczonych sieci Wi-Fi, weryfikować autentyczność witryn i aplikacji oraz korzystać z narzędzi takich jak VPN. Ponadto należy regularnie aktualizować oprogramowanie i urządzenia w celu zmniejszenia podatności na ataki.

Rappresentazione attacco man in the middle

Rys. 1 - Przedstawienie ataku Man-in-the-middle

 

Ataki w łańcuchu dostaw

Ataki te polegają na kompromitacji partnerów, dostawców lub innych zasobów lub systemów stron trzecich, tworząc wektor, przez który informacje mogą być atakowane lub wyprowadzane z systemów korporacyjnych. Obecnie konieczne jest wymaganie od dostawców przestrzegania standardów bezpieczeństwa, wdrażania rygorystycznych kontroli, podejmowania środków takich jak regularne audyty, szczegółowe oceny ryzyka i włączanie klauzul bezpieczeństwa do umów.

Ataki typu Denial-of-Service (DoS)

Ataki DoS polegają na przeciążaniu systemów korporacyjnych, prowadząc do przerwy w działaniu lub znaczącego spowolnienia usług. W przypadku ataków DDoS efekt ten jest wzmacniany poprzez wykorzystanie sieci zainfekowanych urządzeń do masowego generowania ruchu. Skuteczne łagodzenie ataków DDoS wymaga proaktywnego, wielowarstwowego i elastycznego podejścia, które uwzględnia zmieniające się techniki atakujących oraz specyficzne potrzeby organizacji.

Esempio di un attacco DDoS conosciuto come "Smurf Attack"

Rys. 2 - Przykład ataku DDoS znanego jako "Smurf Attack".

 

Ciemna strona głębokiej i ciemnej sieci

Deep i Dark Web stanowią kwitnący rynek nielegalnych działań, w tym sprzedaży skradzionych danych i narzędzi hakerskich. Te trudne do monitorowania i regulowania obszary sieci stanowią bezpieczną przystań dla cyberprzestępców i złośliwych organizacji. Kluczowe dla firm jest posiadanie narzędzi Cyber Threat Intelligence do identyfikacji potencjalnych zagrożeń, analizy zachowań atakujących i przewidywania ich ruchów.

Pomimo tego, że jest to często dyskutowany temat, te obszary sieci są często ze sobą mylone. Zobaczmy szczegółowo, jakie są główne różnice.

 

Deep Web

Deep Web to część Internetu, której zawartość nie jest indeksowana przez standardowe wyszukiwarki internetowe. Jest to przeciwieństwo sieci powierzchniowej, która jest dostępna dla każdego korzystającego z Internetu. Informatykowi Michaelowi K. Bergmanowi przypisuje się wymyślenie tego terminu w 2001 r. jako terminu indeksowania wyszukiwania.

Głębokie strony internetowe są dostępne za pośrednictwem bezpośredniego adresu URL lub adresu IP, ale mogą wymagać hasła lub innych informacji zabezpieczających, aby uzyskać dostęp do rzeczywistej zawartości. Takie witryny są używane jako poczta internetowa, bankowość internetowa, przechowywanie w chmurze, strony i profile mediów społecznościowych o ograniczonym dostępie, niektóre fora i języki kodu, które wymagają rejestracji w celu przeglądania treści. Obejmują one również płatne usługi, takie jak wideo na żądanie oraz niektóre czasopisma i gazety online.

 

Dark Web

Dark Web to zawartość World Wide Web, która istnieje w darknetach: sieciach korzystających z Internetu, ale wymagających określonego oprogramowania, konfiguracji lub autoryzacji dostępu. Za pośrednictwem ciemnej sieci prywatne sieci komputerowe mogą komunikować się i prowadzić działalność anonimowo, bez ujawniania informacji identyfikujących, takich jak lokalizacja użytkownika.Ciemna sieć stanowi niewielką część głębokiej sieci, części sieci nieindeksowanej przez wyszukiwarki, chociaż czasami termin głęboka sieć jest błędnie używany w odniesieniu do ciemnej sieci.

 

Dark Net

Darknety , które tworzą ciemną sieć, obejmują małe sieci peer-to-peer między przyjaciółmi, a także duże popularne sieci, takie jak Tor, Freenet, I2P i Riffle, prowadzone przez organizacje publiczne i osoby prywatne. Użytkownicy ciemnej sieci odnoszą się do normalnej sieci jako Clearnet ze względu na jej niezaszyfrowany charakter. Ciemna sieć Tor lub Onionland wykorzystuje technikę anonimizacji ruchu w postaci routingu cebulowego z przyrostkiem domeny najwyższego poziomu .onion.

 

10 mitów na temat cyberbezpieczeństwa

Obalamy najczęściej powtarzane mity na temat cyberbezpieczeństwa, które często słyszeliśmy podczas naszego doświadczenia w CYBEROO.

  • Cyberbezpieczeństwo to proces, a nie produkt: nie ma jednego rozwiązania, które może zagwarantować całkowite bezpieczeństwo. Cyberbezpieczeństwo to ciągły proces, wymagający ciągłych aktualizacji, testów i ulepszeń. Zagrożenia ewoluują, podobnie jak strategia obrony.
  • Zerowe ryzyko nie istnieje: ryzyka cyberataku nigdy nie da się całkowicie wyeliminować. Celem organizacji jest zminimalizowanie ryzyka poprzez zrównoważenie bezpieczeństwa i funkcjonalności systemów.
  • Cyberbezpieczeństwo to nie koszt, ale inwestycja: cyberbezpieczeństwo to strategiczna inwestycja, która chroni ciągłość biznesową i reputację firmy. Podobnie jak zabezpieczenia przeciwpożarowe, jest to niezbędny wydatek operacyjny do prowadzenia działalności gospodarczej: zapobiega poważnym stratom wynikającym z cyberataku, zakłóceniu ciągłości działania oraz utracie reputacji i zaufania klientów.
  • Ochrona przed zagrożeniami nie wystarczy: firewall to tylko jeden z elementów strategii obronnej. Skuteczna ochrona wymaga wielowarstwowego podejścia, obejmującego różne technologie i praktyki, takie jak segmentacja sieci i analiza behawioralna.
  • "Tak, ale i tak mi się to nie przydarzy": żadna organizacja nie jest całkowicie odporna. Cyberataki mogą dotknąć firmy każdej wielkości i z każdej branży.  Takie podejście może prowadzić do poważnych konsekwencji.
  • "Aktualizacje zabezpieczeń nie są tak pilne": aktualizacje i poprawki eliminują luki w zabezpieczeniach, które - jeśli nie zostaną naprawione - mogą zostać wykorzystane przez atakujących. Regularne aktualizowanie systemów jest kluczowym elementem strategii cyberobrony każdej firmy.
  • Cyberbezpieczeństwo i bezpieczeństwo informacji to nie to samo: cyberbezpieczeństwo koncentruje się na ochronie infrastruktury cyfrowej, natomiast bezpieczeństwo informacji obejmuję ochronę informacji we wszystkich jej formach, w tym fizycznych.
  • Specjalista ds. cyberbezpieczeństwa i menedżer IT to nie ta sama rola: specjalista ds. cyberbezpieczeństwa odpowiada za ohronę przed cyberzagrożeniami, podczas gdy menedżer IT zarządza infrastrukturą IT i operacjami biznesowymi, równoważąc bezpieczeństwo i wydajność. Łączenie tych ról może prowadzić do konfliktu priorytetów.
  • Zagrożenie, podatność i ryzyko nie są synonimami: zagrożenie to potencjalne szkodliwe zdarzenie, podatność to słabość możliwa do wykorzystania, a ryzyko to prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych skutków. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego zarządzania bezpieczeństwem.
  • Łańcuch dostaw nie stanowi zagrożenia: ataki na zewnętrznych dostawców mogą wprowadzić krytyczne luki w systemach organizacji. Ignorowanie ich naraża na wysokie ryzyko, zagrażając bezpieczeństwu i integralności danych i operacji.

 

Najlepsze praktyki zapobiegania cyberatakom

Aby zapobiegać cyberatakom i chronić swoją działalność, wszystkie firmy muszą przyjąć proaktywne procesy zapobiegania i obrony. Przyjrzyjmy się szczegółowo głównym, najlepszym praktykom, aby lepiej zarządzać ryzykiem cybernetycznym.

 

1. Strategia cyberbezpieczeństwa i reagowanie na incydenty

Przede wszystkim opracowanie skutecznej strategii cyberbezpieczeństwa jest podstawą ochrony przed cyberatakami. Kluczowym aspektem tej strategii jest opracowanie proaktywnych procesów bezpieczeństwa, które umożliwiają identyfikację potencjalnych słabych punktów, zanim zostaną one wykorzystane. Podobnie jak w przypadku planów awaryjnych i ewakuacyjnych firmy, konieczne jest posiadanie szczegółowego planu reagowania na incydenty z wyprzedzeniem, w tym procedur szybkiego wykrywania incydentów, ich powstrzymywania,eliminowania zagrożeń i przywracania normalnego funkcjonowania operacyjnego. Plany te muszą być regularnie testowane i aktualizowane w celu uwzględnienia nowych zagrożeń i rozwoju technologicznego. Cały ten proces jest koordynowany przez Security Advisor Manager (SAM).

 

2. Monitorowanie i reagowanie 24/7

Wdrożenie systemów aktywnego monitorowania i reagowania 24/7 zapewnia ciągłą i proaktywną ochronę infrastruktury cyfrowej. Systemy te łączą zaawansowaną sztuczną inteligencję i technologie uczenia maszynowego z doświadczeniem całodobowego zespołu I-SOC, aby analizować strumienie danych w czasie rzeczywistym, identyfikując anomalie wskazujące na złośliwą aktywność. Zdolność do natychmiastowej reakcji pozwala na szybkie łagodzenie zagrożeń, skracając czas ekspozycji i ograniczając potencjalne szkody. Skuteczność takich systemów opiera się na ich zdolności do dynamicznego dostosowywania się do nowych rodzajów ataków poprzez ciągłe aktualizacje oparte na analizie zagrożeń.

 

3. Zarządzanie ryzykiem z wykorzystaniem Threat Intelligence

Infrastruktury nie można uznać za bezpieczną bez ciągłego monitorowania pojawiających się zagrożeń w Deep Web i Dark Web. Zarządzanie ryzykiem cybernetycznym wykorzystuje analizę zagrożeń cybernetycznych do przewidywania i łagodzenia ryzyka. Gromadzenie oraz analizowanie danych o zagrożeniach umożliwia organizacjom identyfikowanie potencjalnych słabych punktów i podejmowanie środków zapobiegawczych. Dzięki włączeniu analizy zagrożeń do strategicznych procesów decyzyjnych można opracować proaktywne podejście do bezpieczeństwa, poprawiając możliwości reagowania na incydenty i optymalizując alokację zasobów bezpieczeństwa. Takie systemowe podejście do zarządzania ryzykiem ma kluczowe znaczenie dla skutecznego radzenia sobie z ewoluującym krajobrazem zagrożeń.

 

4. Procedury naprawy i aktualizacji luk w zabezpieczeniach

Firmy muszą wdrożyć systemy wykrywania , które identyfikują luki w zabezpieczeniach oraz łatki bezpieczeństwa, eliminujące te luki. Należy jednak wziąć pod uwagę, że poleganie wyłącznie na usługach wykrywania nie wystarczy do obrony przed cyberatakami. Prawdziwie krytycznym elementem zarządzania incydentami bezpieczeństwa jest faza naprawcza: konkretne działania mające na celu skorygowanie słabych punktów zidentyfikowanych podczas wykrywania. Proces ten obejmuje identyfikację wykorzystanych luk w zabezpieczeniach, wdrażanie poprawek i przegląd regulacji bezpieczeństwa w celu zapobiegania przyszłym naruszeniom. Podejście naprawcze, wspierane przez certyfikowany łańcuch ratunkowy, nie tylko łagodzi bezpośrednie skutki ataku, lecz także przyczynia się do ciągłego doskonalenia ram bezpieczeństwa organizacji.

Cyberoo - Managed Detection and Response, Detection, Remediation

Rys. 3 - Proces obrony w ramach zarządzanych usług wykrywania i reagowania

 

5. Tworzenie kultury bezpieczeństwa

Tworzenie kultury bezpieczeństwa (Security Awareness) w organizacji jest złożonym i długotrwałym procesem, który wymaga ciągłego zaangażowania w szkolenia i podnoszenie świadomości. Świadomość bezpieczeństwa musi być zintegrowana na wszystkich poziomach organizacji, promując dogłębne zrozumienie zagrożeń cybernetycznych i dobrych praktyk bezpieczeństwa wśród pracowników. Regularne programy szkoleniowe, symulowane ataki i aktualizacje dotyczące najnowszych trendów w zakresie zagrożeń są kluczowymi narzędziami do rozwijania nastawienia zorientowanego na bezpieczeństwo. Tylko poprzez głęboko zakorzenioną zmianę kulturową można osiągnąć proaktywną i odporną obronę przed cyberzagrożeniami.

 

Cyberoo i proaktywne podejście

CYBEROO podkreśla znaczenie proaktywnego i holistycznego podejścia do cyberbepieczeństwa, które wykracza poza standardowe wdrożenie technologiczne, promując outsourcing usług jako kluczowy element skutecznego zarządzania ryzykiem. Dzięki usłudze MDR (Managed Detection & Response) oferuje całodobowy zespół I-SOC odpowiedzilany za ciągłe monitorowanie, analizę i reagowanie na zagrożenia, zapewniając ciągłą ochronę.

 Podejście to integruje zaawansowane mechanizmy Cyber Threat Intelligence z szybką interwencją w przypadku jakichkolwiek anomalii, eliminując wszelkie szare strefy w obronie środowiska cyfrowegonap. W ten sposób firmy mogą skupić się na swojej podstawowej działalności, podczas gdy zespół CYBEROO dba o ich ochronę w dzień i w nocy, przez cały rok, wykorzystując najnowocześniejsze technologie i specjalistyczną wiedzę.

 

Powiązane usługi

 

Sitography
Tags:
Back to Blog

Related Articles